liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Knikkers en kastanjes

NaaimachineGeplaatst door liesanne 03 okt, 2014 19:29:45
Ontgoocheld was ik toen ik te horen kreeg van de dochter dat ik géén kleedjes meer mocht naaien voor haar. Net nu ik dacht dat ze het zo leuk en bijzonder vond, maar dat was slechts een illusie. Maar ik gaf de moed niet op. Ik zocht naar 101 redenen om toch maar iets te kunnen maken voor haar...en wie zoekt, die vindt. Enkele weken geleden vond ik de perfecte smoes om toch mijn zin te krijgen. Ik kocht het patroon van het Louisa jurkje op www.compagnie-m.com, een jurkje waar ik meteen verliefd op werd. Het jurkje heeft een hele grote zak vooraan en aangezien ik een dochter heb die steeds met een grote verzameling prulletjes in haar zakken thuiskomt van school, wist ik dat ze nu naar hartenlust haar zakken kon vullen. Knikkerseizoen op school maakt plaats voor kastanjes rapen op de speelplaats...en ja hoor, de eerste kastanje vond ik toch wel na school vandaag in het Louisa jurkje.



Wat een leuk jurkje om te maken en veel tijd neemt het niet in beslag, als je er tenminste aan kan doorwerken. Gisteren gestart met het patroon in elkaar te puzzelen, patroon overnemen, stofjes knippen en voorbereiden en 's avonds stond het al helemaal in elkaar (*bloos* toch een beetje trots op mezelf).



De voeringstof komt uit de persoonlijke oma-collectie. Het blauwe stofje en stofje met print kocht ik bij Pauli stoffen te Leuven. Ik vond de combinatie wel erg leuk en het gaf me een brede keuze aan welk soort paspelband ik kon gebruiken ter afwerking van de hele grote voorzak. Mijn keuze was snel gemaakt en het werd een rode paspelband.


Maar het mooiste compliment mocht ik vanmorgen persoonlijk ontvangen van mijn kleine meid. Al wandelend naar de schoolpoort kneep ze stilletjes in mijn hand: 'Mama, kom eens...ik moet je iets vertellen. Ik vind het écht een héél mooi kleedje liefste mama, dank je wel.'

Dus verzamel vanaf nu maar heel veel kastanjes lieve meid. Ik snuffel met plezier in deze grote zak op zoek naar leuke dingen.


Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.