liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Isn't she lovely

NaaimachineGeplaatst door liesanne 23 aug, 2014 20:18:42
Het lijkt alsof ik de laatste dagen verknocht ben aan het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet. Maar dat is enkel en alleen omdat het zo'n leuk boek is vol creativiteit. Heerlijk!

Vandaag maakte ik deze schoudertas volgens recept nummer 27 van het boek. Ikzelf ben nooit een 'sjakossenmadam' geweest, maar deze is me op het lijf geschreven. Ik ben waarschijnlijk één van de weinige vrouwen die minder handtassen heeft dan dat ik schoenen heb, maar ik kan wel zeggen dat ik een pièce unique heb. Het stofje en bijpassende paspelband kocht ik begin augustus samen met de zus bij Habiba te Leuven. Zij was niet echt fan, maar blauw, rood en bloemenprint dat is mijn ding. Snel beslist dus! Ik kocht er maar een metertje van, maar dat was ruim voldoende voor dit project.



Toen ik vanmorgen het patroon begon uit te tekenen had ik nooit gedacht dat ze vanavond al klaar zou zijn. Maar hoe meer ik me verdiepte in dit project, hoe sneller ik resultaat zag...de eindmeet was in zicht. Toegegeven, het werd toch even warm toen ik voering en buitenstof bijna blindelings met ritsvoet aan elkaar moest zetten. Maar zoals het boek beschreef: geen nood, het komt allemaal goed op het einde. En dat deed het ook!





Een klein, maar fijn detail om af te sluiten...bij de laatste strijkbeurt van mijn afgewerkte schoudertas klonk er door de iPod speakers het mooie 'Isn't she lovely' van Stevie Wonder. Wel, ik vind ze heel lovely, mijn tas.




Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.