liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Smiling is all we do!

NaaimachineGeplaatst door liesanne 25 sep, 2014 20:28:22
Wat mocht ik vandaag een grote 'smile' ontvangen toen collega-vriendinnetje voorzichtig de deur opende met haar prachtige dochter op de arm. Mooi en ontroerend om zien wat een pril babygeluk met je doet. Ik zag meteen een trotse mama die vrolijk en veilig op haar roze wolkje zit.

Liske kwam enkele weekjes te vroeg piepen en ik was dus totaal nog niet begonnen aan de cadeautjes die ik al geruime tijd in gedachten had. De stofjes had ik gelukkig al in mijn bezit, dus was het louter een kwestie van tijd vinden om er effectief mee aan de slag te gaan. Zo gezegd, zo gedaan...



Ik maakte dit super schattige kleedje in maatje 56 en baseerde me op het patroon dat je vindt via deze link: http://dedroomfabriek.blogspot.be/2011/07/gratis-patroon-babyjurkje-maat-68-tm-92.html. Wat een plezier om te maken! Het bewijs dat een eenvoudig A-lijn kleedje zoooo mooi kan zijn. Het stofje met vossenprint van Camelot hielp me wel stiekem, want ik wist zo een heel klein beetje dat Liske haar mama gek is op vosjes. Als voering gebruikte ik een stofje uit de oma-collectie. Het rood zorgt voor een beetje contrast, maar maakt het geheel wel wat warmer.


Zelfs de zon was van de partij om te stralen en Teigetje kreeg toch wel een glimlach op zijn snoet.



Maar een meisje, hoe klein ze nu nog mag zijn, gaat nooit de deur uit zonder schoenen die matchen met de outfit. Deze babyslofjes maakte ik volgens het patroon uit 'Het grote Singer naaiboek'. Wat een prutswerk, maar het resultaat loont wel. Uit datzelfde boek maakte ik ook dit 'tutdoekje'.




Het 'tutje' dat dienst deed om te poseren was het eerste tutje van mijn dochter die ondertussen al bijna 8 wordt. Ik ben zoals jullie ondertussen al wel weten gek op de 'kleine' dingen in het leven. Elk kaartje, elke herinnering, elk klein gebaar dat ik zelf mocht ontvangen de eerste maanden na haar geboorte bewaar ik in een speciale doos die ik op een bepaald moment plechtig zal doorgeven aan mijn dochter. Toen was ze veel te klein om zich al herinneringen te vormen, maar op deze manier weet ze dat er bijna 8 jaar geleden heel veel mensen haar welkom heetten.

Baby'tjes brengen veel tranen met zich mee voor de mama's...tranen van geluk. En natuurlijk had ik me daar ook op voorbereid en deed ik Liske haar mama dit zakdoekhoesje cadeau.


Toegegeven, ik had ze zelf bijna nodig toen ik zag hoe blij ik haar gemaakt had. Dus ook voor mij soms traantjes van geluk als ik mensen met iets persoonlijks heel blij kan en mag maken.

Nu zocht ik nog een creatieve manier om al dat moois te verpakken. Ik gebruikte een oude schoendoos van de dochter en pakte ze vrolijk in met een toevallige Ikea-vondst: cadeaupapier met vossenprint.





Cadeautjes zorgvuldig ingepakt, strikje rond de doos en het zonnetje zag en lachte dat het goed was. Klaar om écht cadeau te doen!

Tot slot, maar zeker niet onbelangrijk: de 'flamingo-liefde' van Liske haar mama. Daar moest ik natuurlijk ook iets creatiefs mee doen.


Ik deed haar deze poster (50 x 70 cm) cadeau. Via Isabelle, de zus van een hele goede vriendin en creatief brein achter 'bonbonbazar' mocht ik deze poster snel ontvangen. Bonbonbazar staat voor 'attenties met pretentie' en tracht de wereld te laten inzien dat de waarde van een geschenk absoluut niets met geld te maken heeft, maar dat kleine positieve schrijfsels veel meer waarde aan alles geven. Zeker een aanrader om een kijkje te nemen op www.bonbonbazar.be want je wordt er alleszins heel erg vrolijk van.

And smiling is all we do...ook ik toen ik dit leuke geschenkje mocht ontvangen.


Welkom kleine Liske op deze wondere wereld! Nu mag jouw reis door de tijd van start gaan, maar ik ben er meer dan zeker van dat je mama en papa je liefdevol op weg helpen.

Een stoere tas voor papa

HerinneringenGeplaatst door liesanne 22 sep, 2014 20:26:13
Mijn papa en ik, altijd al een sterk duo geweest. Opkijken naar je grote voorbeeld, je papa, dat is wat kleine meisjes doen. En dat heb ik ook altijd gedaan...opkijken naar mijn papa en leren uit zijn levenslessen die hij je tracht bij te brengen als kind, als tiener, als jongvolwassene en zelfs nu...33 jaar op mijn teller, maar toch blijft hij me dingen leren en laat hij me onbewust sterker in mijn schoenen staan.


Eén van de leukste foto's die ik gevonden heb uit mijn jongere jaren tovert altijd een brede glimlach op mijn gelaat. Samen poseren met papa en de zus en verwonderd zijn over een paddestoel, zalig toch...de kleine dingen in het leven die je spontaan blij maken.

Mijn papa is altijd hip en trendy geweest en jong van geest wil hij toch nog voor een hele lange tijd blijven, maar dat siert hem net. Hij vroeg me vorige week om een 'sjakosj' te maken voor hem. Ik gierde het uit van het lachen en dacht oké nu gaat hij toch wel heel ver in zijn jong van geest willen zijn. Maar alles werd duidelijk...hij had heel graag een tas die dienst kon doen als lunchzakje op het werk. Persoonlijk vond ik het niet zo'n gemakkelijke opdracht, want een tas is al snel heel vrouwelijk. Houdt het stoer, mannelijk, hip maar toch ook elegant...dat waren mijn sleutelwoorden om deze opdracht tot een goed einde te brengen.

En dit is het resultaat...



Ik baseerde me deze keer op het 'Jozefien' patroon uit het boek 'Mijn tas' van blogsters Elisanna & Fynn. Ik had het boek al geruime tijd in mijn bezit, maar dit is het eerste stuk dat ik uit het boek leende.



De flap met ingewerkte rits zoals het boek beschrijft hermaakte ik naar een flap met een wel duidelijk zichtbare rits net omdat ik vond dat het de tas toch weer wat een tikkeltje stoerder maakte. Ik gebruikte voor het tasje canvasstof (uit de webshop van www.bambiblauw.be) in de kleuren taupe en lime. Als voering gebruikte ik katoen uit de collectie van 'Timeless treasures' (uit de webshop van www.koekepeertje.be) met ja alweer...een stoere print. Ik verwerkte eveneens een lapje van deze stof aan de binnenkant van de flap...hip en trendy.


Dus papa, ik denk dat mijn missie geslaagd is en dat je vanaf nu in stijl kan gaan lunchen.

smiley

Knutselmieke

NaaimachineGeplaatst door liesanne 18 sep, 2014 10:00:29
Vorige week kreeg ik een hele lieve vraag of ik een cadeautje wou maken voor een bijna 4-jarig meisje. Haar meter, van wie ik de vraag kreeg, kwam met het idee om haar een tasje cadeau te doen. Zo'n tasje waar ze al haar knutselspulletjes in kwijt kan, want knutselen doet ze heel erg graag. Na wat brainstormen en voorstellen uitgewisseld te hebben, was de keuze snel gemaakt...en dit is het resultaat.



Het is, al zeg ik het zelf, een super cute tasje met een hoge aaibaarheidsfactor. Ik baseerde me op het patroon van de knuffeldraagtas uit het boek 'Feest in 't knutselbos van blogsters Inge Snuffel en Mamarina', ook één van mijn favoriete boeken. Het tasje maakte ik enkele centimeters groter dan in het boek beschreven staat, maar het heeft nu een perfecte pasvorm waar heel veel kleurrijk A4 papier in past voor uren knutselplezier.


Voor het vosje gebruikte ik vilt. De oogjes zijn kleine zwarte knoopjes uit mijn 404 knopencollectie. Nette werd netjes in flockfolie aangebracht en het tasje werd meteen al heel persoonlijk...voor Nette. Als extraatje maakte ik nog een 'potlodenzakske', zoals Mme Zsazsa het zo kleurrijk beschrijft in één van haar vertelsels. De link vind je hier: http://madamezsazsa.blogspot.be/2008/06/kleurpotlodenzakske.html. Maar mijn 'potlodenzakske' zie je hier...


Opgerold ligt hij er netjes bij, maar eenmaal geopend ontmoet je heel veel kleurtjes waar je spontaan blij van wordt.



Elk kleurpotlood heeft een vakje op kleur. Ideaal voor een bijna 4-jarige om speels met kleurtjes om te gaan en perfect voor mij om wat stofrestjes weg te werken. Ook gezien dat de vosjes matchen bij het vosje van de tas? Details maken het altijd zoveel leuker.

smiley

Dit vond ik persoonlijk een heel fijn project waar ik heel veel plezier aan heb beleefd om het in elkaar te knutselen en Nette haar meter was alvast super blij met het resultaat.

Lieve Nette, ik wens je een hele fijne verjaardag toe, maar ook heel veel plezier met je tasje en je kleurpotloden. Ik ben er zeker van dat je ongelooflijk veel mooie dingen in elkaar gaat knutselen, want dat doen 'knutselmiekes' zoals jij heel erg goed.



Snoezig Snoesje

NaaimachineGeplaatst door liesanne 13 sep, 2014 19:40:02
Snoesje, de nieuwe favoriete knuffel van de dochter, kreeg vandaag een snoezig jasje cadeau van mij. Het stond al een weekje op mijn to-do lijstje, maar veel tijd om creatief te zijn de voorbije week was er jammer genoeg niet.

Met de instructies die ik van de dochter kreeg, kon het brainstormen beginnen. Ze zei: 'Mama, het moet een jasje met een kapje zijn, waar zo gaatjes in zitten voor haar oortjes en een mooi stofje alsjeblief.' Die 'alsjeblief' was moeilijk te weerstaan en dus begon ik er vandaag dan maar snel aan.



Ik baseerde me op het Burda patroon nr. 8591 waar je hele leuke combinaties mee kan maken van poppenmutsje tot poppendraagmand. Als ik ooit eens heel veel tijd heb, dan breidt ik de poppenkleerkast zeker uit met enkele leuke items. De gaatjes in de capuchon zijn een eigen 'folieke'. Het is belangrijk dat je op voorhand weet waar je de gaatjes voor de oortjes moet knippen. Zet eventueel een klein stipje op de capuchon waar de oortjes moeten komen piepen. Ik gebruikte de onderkant van een 'papfles' om twee symmetrische gaatjes te verkrijgen. Capuchon mooi in het midden vouwen zodat je twee gelijke delen verkrijgt, even vastspelden, cirkel aftekenen en uitknippen. Op een nieuw lapje stof dezelfde cirkels aftekenen en rondom 2 cm aftekenen. Eerst knip je de kleinere cirkels uit en nadien de grotere cirkels. Zo creëer je een beleg voor je reeds geknipte cirkels in je capuchon. Leg het beleg met de goede kant van de stof op het gaatje in je capuchon. Dus beide stoffen liggen met de goede kanten tegen elkaar. Speld vast en stik rondom vast. Strijk het beleg naar binnen toe zodat je eerste cirkel bijna mooi afgewerkt is. Stik nogmaals rondom het beleg vast en strijk het geheel mooi. Doe dit nu hetzelfde voor het tweede 'oorgaatje'.



Het gebruikte stofje komt uit de oma-collectie. Met slechts 30 cm stof kan je dit jasje maken als je stof een breedte heeft van 150 cm.

Geef toe, Snoesje ziet er toch best snoezig uit. smiley





Kleine broer

HerinneringenGeplaatst door liesanne 09 sep, 2014 20:10:53

Haha, dé perfecte foto gevonden uit onze kindertijd. Vlaggetjes en ballonnen op de achtergrond en mijn kleine broertje op de voorgrond als jarige deugniet. Alleen is hij niet meer zo klein nu. Met groeien heeft hij zijn grote zus, ik dus, voorbijgestoken, maar mijn kleine broertje zal hij steeds blijven. Zijn kindertijd moet niet gemakkelijk geweest zijn voor hem met 2 zussen naast hem die al zijn deugnieterij gingen vertellen tegen mama en papa. Ik weet nog wel dat hij vaak mijn Barbiepoppen gebruikte als doelwit voor zijn G.I. Joe figuurtjes, die dan natuurlijk steeds het gevecht wonnen. Maar ach, toen waren het drama's, maar nu zijn dat futiliteiten en vooral leuke herinneringen aan een fijne kindertijd.

Morgen is hij jarig! Ik lig al weken te piekeren over wat een leuk verjaardagscadeau zou zijn. Boeken en het ganse internet afgeschuimd om ideeën op te doen en zelfs vanochtend inspiratieloos thuisgekomen na een nachtje werken. Maar eigenlijk moest ik het niet ver zoeken. Het antwoord lag gewoon binnen handbereik...zijn verjaardagskaart, die ik al meer dan een week geleden gekocht had, was grotendeels mijn inspiratiebron. Soms kunnen de dingen toch zo simpel zijn. Ik maakte voor hem dit 'stoere' (zonne-)brilhoesje.


Inspiratie vond ik dus hier thuis op de kast, maar ook via deze link: http://www.bymiekk.nl/2010/03/tutorial-zonnebril-zakje-naaien_21.html.


Leuk om te maken, maar vooral heel eenvoudig. Vooral het eenvoudige sprak me aan vandaag...eindelijk eens niet te veel moeten nadenken. I kept it simple!




De stofkeuze heb ik sober gehouden omdat jongens nu eenmaal niet van vrolijke bloemenprintjes houden. De bril in flockfolie is de eyecatcher en maakt het geheel net dat tikkeltje cooler.


Broertje, grote zus houdt je met deze fictieve brillencreatie wel in de gaten. Dat doen grote zussen nu eenmaal, maar het is nooit te laat om te zeggen dat je de beste broer van de hele wereld bent voor me.

Alvast een hele fijne gelukkige verjaardag gewenst!

In de plooi

NaaimachineGeplaatst door liesanne 08 sep, 2014 20:24:26
In de plooi, zo voelde ik me gisteren absoluut niet. Het was zo één van die dagen dat je liever een ganse dag in bed blijft: veel aan mijn hoofd, weinig geslapen, verschrikkelijke tandpijn, als een volleerde kluns aan een naaiproject beginnen, een mega puist die absoluut het daglicht wou zien...een echte off-day dus.

Maar ik had een persoonlijke motivatie om toch aan dit project te beginnen: vriendschap...iets wat we te vaak te weinig waarderen. Ik heb door de jaren heen echte vriendschap leren kennen en elke dag opnieuw ben ik dankbaar...dankbaar voor elk klein gebaar, elke lach en elke traan die ik met ze deel. Ik kan op hen rekenen en dat is het mooiste geschenk dat ze me kunnen geven.


Toen ik deze lieve en oprechte woorden van een vriendin toegestopt kreeg, was ik ontroerd. Deze woorden hebben me geraakt, diep geraakt, maar op een positieve manier. Woorden die recht uit het hart komen en die steeds zoveel meer betekenis aan alles geven...dan weet ik, dat is vriendschap. Maar ik zou ik niet zijn als ik haar niet op mijn manier 'dank-je-wel' kan zeggen.


Ik maakte voor haar daarom deze omkeerbare tas met bijpassende bloemenbroche. Recepten nummers 14 en 15 vind je in het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet. Het boek ligt dus nog steeds op mijn niet opgeruimde naaitafel.


Wat heb ik serieus gevloekt op mijn off-day gisteren. Niets lukte zoals het moest: een naaimachine die enkele malen blokkeerde, plooien gemaakt op de verkeerde kant van de stof waardoor het geheel weer uit elkaar moest. Kort samengevat: het tornmesje was dus mijn beste vriend voor een dag.


Omgekeerd ziet de tas er zo uit, maar ik ben toch meer fan van de vrolijke en kleurrijke print. Je kan het ook zo bekijken: een zwarte tas matcht bij alles maar dingen waar je vrolijk van wordt zet je best in de kijker. Dus ik hoop ook dat de kleurrijke print de voorkeur zal hebben bij haar.



De bloemenbroche maakte ik vandaag op een duidelijk veel mindere off-day. Het maakt het geheel net dat tikkeltje vrolijker. De stofjes die ik gebruikt heb komen uit de 'oma-collectie'. Ik knipte er met veel plezier in omdat ik wist dat dit een geschenk werd voor een heel bijzonder iemand. En zoals ik ben: altijd recht uit het hart, maar nooit omdat het moet.

En zo valt alles dan toch in de plooi.





Over 404 knopen

NaaimachineGeplaatst door liesanne 04 sep, 2014 14:49:16
Toen ik vanmorgen de dochter naar school bracht, stond een mama van een klasgenootje me op te wachten. Zij had me begin deze week gevraagd of ik interesse had in de knopenverzameling van haar buurvrouw die zelf ooit heel veel genaaid heeft. Daar moest ik niet lang over nadenken: natuurlijk wou ik dat maar al te graag. Eenmaal thuis lagen de knopen snel verspreid op de tafel...en het tellen kon beginnen. Mijn knopencollectie is uitgebreid met maar liefst 404 knopen! Wauw, nooit gedacht dat ik er zoveel zomaar zou krijgen.


Het maakt mij niet veel uit dat de ene wat mooier is dan de andere...ik ben gewoon oprecht blij dat ik dit geschenk heb mogen ontvangen.

Als 'dank-je-wel-cadeautje' maakte ik voor haar een boodschappentas dat ze minstens ook 404 keer kan gebruiken.


Ik maakte de tas, die trouwens opvouwbaar is, volgens recept nummer 10 uit het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet. Dat boek lijkt maar niet van de naaitafel te verdwijnen de laatste weken. Het grijze stofje met vrolijke print komt uit de 'oma-collectie' en ik vond het oranje stofje van Veritas er perfect bijpassen. De knopen die ik hier gebruikte komen uit mijn eigen knopenverzameling.





Als de boodschappentas is opgevouwd in het verwerkte voorzakje, heb je een pakketje van ongeveer 14 cm x 12 cm. Dus een ideale grootte die niet echt opvalt in een handtas.

Hopelijk kan ik de buurvrouw die ik nog nooit ontmoet heb hier heel blij mee maken. Zij heeft mij alleszins heel blij gemaakt en ik zeg graag 404 keer bedankt!

Kleine zus

HerinneringenGeplaatst door liesanne 29 aug, 2014 23:30:04

Wat lijkt deze foto een eeuwigheid geleden, maar toch bewaar ik de mooie herinneringen uit mijn kindertijd op een heel bijzonder plekje...mijn hart. Mijn zus en ik, een onafscheidelijk duo als kind. Zij met de altijd mooi krullende blonde haren en ik die zoals steeds liever op de achtergrond blijf. Hoewel ik maar één jaar, één maand en twaalf dagen ouder ben als haar, toch zal ze steeds mijn kleine zus blijven. En grote zussen hebben zo'n ding, je weet wel, dat beschermende gevoel...een gevoel van, ik ben er altijd voor je. Ik heb haar dat misschien nog nooit letterlijk verteld, maar toch weet ze diep vanbinnen wel dat haar grote zus er steeds zal zijn.

Morgen is nu niet meer ver weg, want dan is ze jarig! Dit jaar heb ik extra hard mijn best gedaan om voor haar een mooi cadeau te maken. Toen ze vorige week mijn zelfgemaakte schoudertas zag met bloemenprint, zei ze: 'Oooh, ik wil er ook zo eentje.' Een zucht was mijn eerste reactie, maar na de zucht kwam het idee: een verjaardagscadeau.


En dit is het dus geworden: haar eigen schoudertas. Opnieuw gebruikte ik recept nummer 27 uit het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet, maar toch gaf ik er mijn eigen twist aan.
Ik gebruikte niet één, maar twee tassenbanden en paste ik het knipwerk van de voorzakken een beetje aan. Zo heeft de tas in deze versie een volledig bruine onderkant en stoppen de zakken vooraan waar ze eigenlijk moeten stoppen. Ik vond het persoonlijk ook mooier ogen. Omdat ik niet dezelfde stof gebruikte voor het geheel, moest het optisch dus ook juist zijn.


Begin augustus vroeg mijn zus me nog of ik een rits in één van haar nieuwe handtassen kon naaien. Ik moest haar toen ontgoochelen en vertelde haar dat dit niet zo mooi zou zijn als ik er een 'verzonken' rits zou innaaien. Wel zus, deze tas heeft dus wel een 'verzonken' rits.



Wat het bijzonder maakt, is dat de bruine stof die ik aan binnen- en buitenkant verwerkt heb uit de oma-collectie komt. Ik ben zeer zuinig met haar stofjes, want ik weet dat er een dag zal komen dat die collectie uitgeput zal zijn. Maar voor mijn zus maakte ik graag een uitzondering. Oma was dus ook iemand waar zij naar opkeek.

Ik maakte er nog snel een bijpassend zakdoekhoesje bij. Inspiratie vond ik hier: http://www.sofilles.be/2011/07/zo-doen-we-het-zelf.html



Ik vertel haar wel dat ze de zakdoekjes enkel mag gebruiken bij tranen van geluk...en geluk dat wens ik haar met hopen, maar eerst...een hele gelukkige verjaardag kleine zus!!



Menina: het voorlopige einde

NaaimachineGeplaatst door liesanne 28 aug, 2014 15:11:09
Een warme ontvangst bij onze bovenburen zit er op, maar de dochter zat al lange tijd vol spanning af te tellen naar vanmiddag. 'Joepie mama, ik mag opnieuw gaan spelen bij een vriendinnetje'. Zo klonk het toch als ze vanmorgen wakker werd. Het was een last minute speelnamiddag, maar het is dan toch gelukt om de voorlopig laatste Menina van deze vakantie klaar te krijgen.

Veel plezier, meisjes! smiley






Mandje vol lekkers

NaaimachineGeplaatst door liesanne 27 aug, 2014 20:41:46
Morgen staat er een bezoekje aan Nederland op de agenda. Ooit, negen jaar geleden ondertussen, woonde ik in het mooie Kerkrade. Ik heb er maar twee jaar gewoond en heb er goede en minder goede momenten beleefd. Maar één van de momenten die ik nooit vergeten zal, was de aanwezigheid van de buren daar. Altijd bereid om te helpen waar kon, altijd vriendelijk, altijd oprecht...en dat is fijn als je weet dat je steeds bij iemand terecht kan.

De jaren vliegen voorbij, maar nooit zijn we elkaar uit het oog verloren. Bij elke verjaardag, elke kerst of ook gewoon zomaar...altijd zat er een leuk kaartje in de bus. Maar nu is het mijn beurt om hen eens in de bloemetjes te zetten. Bloemen zullen het dan niet echt worden, maar jullie begrijpen de boodschap wel. Ik ben dus vandaag druk in de weer geweest om hen op iets lekkers te trakteren: muffins 'à la liesanne' in een zelfgemaakt mandje...hoe kan het ook anders.

smiley



Het mandje maakte ik volgens recept nummer 19 uit het boek 'Zo geknipt!'. Nog steeds mijn weekfavoriet. Het vraagt wel enige precisie. Detailafwerking is hier heel belangrijk om een mooi resultaat te verkrijgen, maar ben trots op wat het geworden is. Voor dit project gebruik je toch best wat stevigere stof, type canvas zoals ik gebruikt heb. Het 'liesanne-label' vergat ik er deze keer in te naaien. Misschien omdat ik afgeleid was door de heerlijke geur van mijn zelfgebakken muffins.



Geef toe ze zien er toch heerlijk uit. Moeilijk voor mij om ze alleen maar te bewonderen hoor. Willen jullie zelf graag ook van dit lekkers? Ze zijn heel eenvoudig te maken, maar vooral snel klaar.

Recept voor 12 muffins

300 g zelfrijzend bakmeel, 130 g suiker, 1 zakje vanillesuiker, 160 ml melk, 125 g gesmolten boter, 1 ei, 12 muffinvormpjes

Bakmeel zeven. Suiker en vanillesuiker toevoegen.
Meng de melk (ik gebruikte deze keer chocomelk), boter en het losgeklopte ei.
Toevoegen aan de bloem en alles goed mengen tot een smeuïge massa.
Deeg verdelen over de 12 muffinvormpjes, maar zorg ervoor dat ze voor 2/3 gevuld zijn.
Nu nog 15 à 20 minuten bakken in een voorverwarmde oven van 180 graden tot ze gaar zijn.

Smullen maar!


Mijn mandje vol lekkers steekt morgen de grens over...en zal daar ook blijven. Maar het is hen van harte gegund. Het zal alleszins een warm weerzien worden.

Babyboom

NaaimachineGeplaatst door liesanne 26 aug, 2014 16:04:50
Buiten lijkt de zomer uit het land te zijn, maar hier binnen scheen het zonnetje toen ik vanmorgen enkele leuke foto's in mijn mailbox vond.




De herfst zal heel veel baby's brengen in mijn vriendenkring en daar kijk ik ook stiekem naar uit. Ik maakte dit vrolijke pamperzakje voor één van mijn zwangere vriendinnetjes. Het was een 'ik-ben-blij-voor-jou-dat-je-zwanger-bent-geschenkje'. En blij was ze inderdaad, vooral met dat kleine wondertje dat in haar buik mocht groeien, maar ook een beetje met dit geschenkje.

Ik gebruikte de tutorial van Mme Zsazsa die je vindt op deze link: http://madamezsazsa.blogspot.be/2009/08/het-luierzakje-revisited-en-win.html en in no time was dit pamperzakje geboren. Ik sta er versteld van hoeveel materiaal je eigenlijk kan recycleren en verwerken tot iets nieuws. De buitenkant van het pamperzakje is een stukje van een oud tafelzeil. Ik knipte het gaatje waar de parasol door moest 5 cm te ver. Een nieuw gaatje was een optie, maar dan moest ik het andere met iets anders bedekken en dat was geen optie voor mij. Geloof me, ik heb veel gevloekt omdat ik dat verkeerd gedaan had, maar ja...nobody's perfect. Het stofje met geruite print aan de binnenkant komt van een oud babylaken van mijn dochter en het matchte helemaal met de buitenkant. De lintjes die ik ter afwerking gebruikte komen uit mijn oma-collectie. Een flamingo uit flockfolie erop en ja, klaar om cadeau te doen.

Tot slot, maar zeker niet onbelangrijk...aan diegene van wie ik deze foto's kreeg, een dikke merci om dit met mij te delen. Het is altijd leuk om zien dat de spulletjes die ik maak met de grootste liefde behandeld en gekoesterd worden. Jullie baby'tje mag snel komen, want jullie zijn er klaar voor zo te zien.

smiley

Menina: het vervolg

NaaimachineGeplaatst door liesanne 25 aug, 2014 21:27:39
Morgen een nieuwe speeldag voor de dochter. Voor mij deadline behaald: menina nummer 2 is klaar! Klaar om iemand heel blij te maken.




Veel plezier morgen, meisjes. smiley



Isn't she lovely

NaaimachineGeplaatst door liesanne 23 aug, 2014 20:18:42
Het lijkt alsof ik de laatste dagen verknocht ben aan het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet. Maar dat is enkel en alleen omdat het zo'n leuk boek is vol creativiteit. Heerlijk!

Vandaag maakte ik deze schoudertas volgens recept nummer 27 van het boek. Ikzelf ben nooit een 'sjakossenmadam' geweest, maar deze is me op het lijf geschreven. Ik ben waarschijnlijk één van de weinige vrouwen die minder handtassen heeft dan dat ik schoenen heb, maar ik kan wel zeggen dat ik een pièce unique heb. Het stofje en bijpassende paspelband kocht ik begin augustus samen met de zus bij Habiba te Leuven. Zij was niet echt fan, maar blauw, rood en bloemenprint dat is mijn ding. Snel beslist dus! Ik kocht er maar een metertje van, maar dat was ruim voldoende voor dit project.



Toen ik vanmorgen het patroon begon uit te tekenen had ik nooit gedacht dat ze vanavond al klaar zou zijn. Maar hoe meer ik me verdiepte in dit project, hoe sneller ik resultaat zag...de eindmeet was in zicht. Toegegeven, het werd toch even warm toen ik voering en buitenstof bijna blindelings met ritsvoet aan elkaar moest zetten. Maar zoals het boek beschreef: geen nood, het komt allemaal goed op het einde. En dat deed het ook!





Een klein, maar fijn detail om af te sluiten...bij de laatste strijkbeurt van mijn afgewerkte schoudertas klonk er door de iPod speakers het mooie 'Isn't she lovely' van Stevie Wonder. Wel, ik vind ze heel lovely, mijn tas.



Een klein tasje voor een lieve vriendin

NaaimachineGeplaatst door liesanne 22 aug, 2014 14:22:40
Het was de eerste keer dat ik dit tasje maakte, maar het stond al heel lang op mijn to-do lijstje. Vooral omdat ik het zelf zo'n schattig ding vind.

Nu het schoolvakantie is, is er meer tijd om vriendinnetjes uit te nodigen om te komen spelen. Elke keer als er een vriendinnetje van de dochter over de vloer komt of elke keer als zij uitgenodigd wordt, tracht ik iets van mezelf cadeau te doen. Gewoon omdat ik het zo leuk vind om kleine meisjes blij te maken met iets uniek. En welk meisje wil nu niet graag een tasje om leuke spulletjes in te stoppen?


Ik gebruikte het 'Menina' patroon uit het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet...een echte aanrader zowel voor beginners als gevorderden.


Met het gebruik van paspelbandjes ben ik al aardig vertrouwd geraakt. Sommigen vinden het een hele opgave om het in je project te verwerken, maar ik ben er gek op.



Ondertussen is het hier thuis ook al heel gezellig geworden. Vol ongeduld stond de dochter al ruim een half uur voor het raam haar vriendinnetje op te wachten met de kleine 'Menina' in haar hand. Blij was ze toen ze de officiële overdracht mocht doen...en het tasje werd meteen goedgekeurd. Ik ben alvast heel blij om hier twee vrolijke meisjes in huis te hebben.

Snoepzak om van te smullen

NaaimachineGeplaatst door liesanne 20 aug, 2014 21:42:00
Dit stofje van Michael Miller lag al enige tijd in de kast. Elke keer als de kastdeur open stond en ik het stofje liggen zag, kreeg ik altijd zoveel zin om te snoepen. Gelukkig kon ik mezelf elke keer wel bedwingen en bleef het louter bij het stofje voor de zoveelste keer mooi op te vouwen. Maar genoeg gevouwd, gebruiken nu...en dat deed ik.


Ik maakte van een klein lapje deze vrolijke snoepzak. Een patroon gebuikte ik niet, maar ik leg jullie kort even uit hoe ik eraan begonnen ben.

Zo eenvoudig is het...

Twee gelijke driehoeken uit je stof knippen. Mijn driehoek heeft een basis van 22 cm en een hoogte van 31 cm, maar dit kan verschillen naar hoe groot jij je snoepzak wil maken. De randen van elke driehoek zigzaggen. Je driehoeken met de goede kanten van de stof op elkaar leggen zodat het lijkt dat er maar één driehoek op je tafel ligt. Beide zijkanten dichtnaaien. Zoompje aan de bovenkant naaien. Vullen met snoepjes naar keuze en tot slot een strikje rond al dat lekkers wat je er hebt ingestopt.




Heel eenvoudig, maar ooo zo leuk. De dochter kan morgen een vriendinnetje op heel wat lekkers trakteren. Moet er alleen nog voor zorgen dat het zakje ook dicht blijft tot dan, want geef toe...het ziet er toch uit om van te smullen?



« VorigeVolgende »