liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Leven als kat en hond.

NaaimachineGeplaatst door liesanne 06 mei, 2016 17:14:48

Hallo blogwereld! Na mijn vorige post...exact één jaar en één maand geleden, ben ik er eindelijk weer. Tijd vliegt en dat kan iedereen van ons wel beamen. Na de 'adventure jacket' is het avontuur voor mij en ons een hele ontdekkingsreis gebleven. In de figuurlijke betekenis heb ik witte stranden met prachtige palmbomen gezien, maar moest ik ook wel wat stormen doorstaan. Het leven zoals het is vermoed ik...met ups en downs. Een verhuis en jawel, een hond later komen we stilaan in wat rustiger vaarwater.

Senna, een ontzettend lieve bordeauxdog van nu bijna acht maanden oud, mocht ons gezinnetje vervoegen begin december 2015.


Ja, ook wij waren meteen gek op haar lieve en oooo zo schattige ogen. Maar kleine meisjes blijven niet klein en deze lieve meid groeit als kool. De standaard hondenkussens die we vonden in de lokale dierenspeciaalzaak bieden nu nog enkel plaats aan een half lijf en twee poten. Er moest dus dringend naar een oplossing gezocht worden...en ik vond uiteindelijk een 'donszachte' oplossing. Ik nam vier donsdekens, van 140 x 200 cm, plooide ze dubbel in de lengte en legde ze op elkaar. Zo zag ik een kussen in wording van 140 x 100 cm. Dat leek me een ontzettend goede vertrekbasis om haar groeispurten enigszins toch wat op te vangen. En of de vulling goedgekeurd werd...absoluut!


Helemaal in dromenland kon ik beginnen aan een kussenovertrek dat alle donsdekens mooi bij elkaar zou houden. Ik vond een leuk, goedkoop en toch stevig stofje bij Ikea. Voor €5/meter kan een mens niet sukkelen hé...jullie kennen het wel. Na veel maatwerk, knippen, zigzaggen, paspelband verlengen en KamSnaps plaatsen begon mijn gedroomde kussenovertrek eindelijk vorm te krijgen.

Aan de onderkant maakte ik gebruik van vier KamSnaps die ervoor zorgen dat alles ook mooi kan sluiten en ter plaatse blijft. Een dubbel stiksel naast de KamSnaps zorgt voor stevigheid en vertelde me ook wel dat iets recht naaien ook nog steeds recht moet zijn.


De hoes was na een lange dag eindelijk af en al die poezen waren er klaar voor om Senna te ontmoeten.


Een foto van het hele plaatje, hond en volledige kussen, paste niet in de lens van mijn fototoestel, maar tevredenheid alom. Het kussen heeft haar al heel veel zoete, maar vooral zachte dromen gebracht.


Zo zie je maar dat leven als kat en hond ook een zaligheid kan zijn. Ik kan met trots zeggen: ik heb alleszins geen kat in een zak gekocht.













Adventure jacket...wat een avontuur

NaaimachineGeplaatst door liesanne 06 apr, 2015 20:28:59

Dat liefde achter een klein hoekje verborgen zit, heb ik vorige zomer zelf ontdekt. Het was een warme vrijdagavond, ergens einde juli. Zo'n typische vrijdag waarop je blij bent dat het weekend voor de deur staat en je helemaal geen zin hebt om nog uren te staan kokkerellen. Dus: 'Hallo frituur, ik wil frietjes!' Daar zat ik dan samen met mijn beste vriend op een koude en niet zo comfortabele frituurbank, maar wat smaakten die frietjes heerlijk. Het was een komen en gaan van mensen die net als ik hetzelfde 'vrijdaggevoel' hadden. Maar één ontmoeting is me tot op de dag van vandaag sterk bijgebleven...de ontmoeting met de man waar ik samen heel oud mee wil worden. Zijn blauwe ogen kruisten de mijne en een sympathieke lach kleurde onze gezichten. Hij gaf zijn bestelling door en nestelde zich in tussentijd bij ons op de koude en niet zo comfortabele frituurbank, want ja...hij kende mijn beste vriend wel heel erg goed. We raakten aan de praat en soms voel je in een gesprek al meteen of je een 'klik' hebt met iemand. Als een typische vrouw hield ik me bezig met het feit dat ik een wel erg foute outfit aangetrokken had, maar ach...een echte man kijkt daar wel doorheen en dat deed hij ook. De maanden die erop volgden vonden we de tijd om elkaar echt wat beter te leren kennen en die eerste 'klik' werd steeds intenser. Eind oktober bezegelde hij ons verhaal met een kus en dat was de start van een mooi avontuur. Nooit gedacht dat die frituurbank me die dag zoiets moois zou brengen, maar elke keer als ik opnieuw frietjes bestel, zeg ik toch even stiekem 'dank je wel, bankje'.

Al maanden dacht ik na over het perfecte verjaardagscadeau voor hem, maar wat kon ik hem cadeau doen als hij zegt dat hij niets verwacht? Daar dacht liesanne dus anders over. Deze keer haalde ik mijn inspiratie uit 'La maison Victor', een hip en trendy magazine boordevol leuke DIY-projecten. Ik ging de uitdaging aan en begon vol goede moed aan de 'adventure jacket' (La Maison Victor - editie winter 2013-2014). Na 5 weken voorbereiden, naaien, vloeken, nadenken en nog eens vloeken kwam ik tot dit resultaat.


Stof vond ik bij Pauli stoffen te Leuven. Ik wist dat ik met donkerblauw op veilig speelde, maar ik wist nog meer dat het hem beeldig zou staan. Maten opnemen deed ik niet. Ik liet mijn gevoel en observerend oog hun werk doen, want het moest en zou een verrassing blijven.


Met bijpassende tricotboord en rits begon het meer en meer te lijken op mijn perfect ingebeelde cadeau. Een sierstiksel maakte ik in een meer opvallender blauw, want saai mocht het natuurlijk ook niet worden.


Voor de afwerking van kraag en zoom riep ik uiteindelijk toch een hulplijn in. Ik zag het licht niet bij de werkbeschrijving die geformuleerd stond in het magazine. Dus kocht ik de 'hulpvideo' aan op www.lamaisonvictor.com en ja, toen werd alles heel duidelijk voor me. Heb geleerd dat hulp vragen soms wel echt loont.


Het liesanne-label naaide ik deze keer zorgvuldig aan de binnenkant van de sweater. Ik moest toch iets van mezelf achterlaten. Adventure jacket...wat was je inderdaad een avontuur om aan te beginnen. Het maakt niet veel meer uit hoeveel ik heb moeten lostornen of hoeveel keer ik het ganse naaldendoosje op de grond heb zien belandden...je mag gezien worden.


Een weekje vakantie, de ideale locatie, heel veel quality-time én het perfecte cadeau maakten het een bijzondere verjaardag. Ontroerd en diep onder de indruk was hij en dat gaf me het gevoel dat ik stilletjes gehoopt had: 'hij is écht blij!' Ik laat het 'adventure jacket' avontuur voor wat het is, maar ik ga verder met hem in 'ons' avontuur.



Omdat ik 50 keer dank je wel zeg

NaaimachineGeplaatst door liesanne 03 apr, 2015 19:50:23

Wat had ik een grote achterstand betreft mijn deadlines opgebouwd, bloos bloos. Toch ben ik er steeds in blijven geloven dat alles wel goed zou komen. Vlak voor kerst (ja, kerst 2014) deed ik beroep op het artistieke talent van een collega. Zij maakte voor mij een poster met een wel héél speciale betekenis voor me. Vijftig gele post-its gevuld met warme tekstjes voor mijn vriend. Het klinkt een beetje cliché, maar ik kan hem nooit genoeg zeggen wat hij voor me betekent. Nee, geen roze wolkjes of wat dan ook...soms is liefde gewoon puur en echt.

Om mijn collega te bedanken, mocht zij nu beroep doen op mijn creatief talent. Ik liet haar zelf kiezen wat ik voor haar maken zou. Het werd een Jozefien uit het boek 'Mijn tas' van blogsters Elisanna & Fynn. Ik ging op zoek naar stofjes bij Pauli te Leuven, want met een kleurencombinatie van oranje en bruin vond ik het wel een gedurfd project worden. Al zeg ik het zelf...het resultaat vind ik eigenlijk meer dan oké.


Ik koos voor de tas met draaislot. Het was een beetje zoeken en puzzelen, want het was de eerste keer voor mij dat ik dit systeem gebruikte. Na 20 keer de werkbeschrijving in het boek gelezen te hebben, kon het niet meer mislukken. Ben behoorlijk fier op het resultaat.


Genoeg over creatief perfectionisme, er is nog zoveel anders om te tonen. Ik gebruikte in de flap vooraan een bruine paspel die matchte met het bruine stofje aan de binnenkant. Anders ben ik gek op paspels, maar vandaag was het niet mijn beste vriend. We hebben af en toe een beetje ruzie gemaakt, maar die was snel bijgelegd toen ik zag dat het resultaat eigenlijk wel meer dan oké was.


De binnenkant van de tas bestaat uit een tussenschot. Simpel vertaald betekent dit: de tas is verdeeld in 3 kleinere vakken, waarvan het middelste een ritstasje is.


Met de tassenband heb ik het mezelf een beetje gemakkelijk gemaakt. Ik gebruikte de verstelbare tassenband van een handtas uit mijn persoonlijke collectie die helemaal niet meer modieus was. Lelijke handtas, maar wel een bruine én verstelbare tassenband, die moest ik gewoon hergebruiken. Of het nu lui zijn is? Ik bekijk het eerder als een slimme oplossing.


En zo kwam alles dan uiteindelijk tot een goed einde: Jozefien mag straks pronken over de schouders van een fijne collega. Je moest eventjes geduldig zijn, maar ik wens je alleszins heel veel plezier met je tas...en ik zeg je 50 keer dank je wel. Je weet wel waarom...



Een vroege paashaas

NaaimachineGeplaatst door liesanne 02 apr, 2015 18:11:33
Deze week vond ik het nieuwe boek van Inge Snuffel en Mamarina in mijn brievenbus. Ik super blij, want nu mocht ik met het 'Knutselbos op wereldreis'. Na hun eerste succes, 'Feest in 't knutselbos', was ik helemaal verkocht aan al die lieve en poezelige DIY-projecten.

Vandaag maakte ik de speelmand uit hun nieuwe boek, maar met Pasen in zicht gaf ik er een beetje mijn eigen twist aan.


Floris het konijn, uit 'Feest in 't knutselbos', werd vandaag omgetoverd tot een echte paashaas. Dus werd het een beetje 'feest op wereldreis'. Ik gebruikte een deel van het patroon zodanig dat Floris, mijn paashaas, net boven de naad kwam kijken.


Met twee pijpenragers in de oren kan mijn paashaas elke beweging aan. Dat geeft de speelmand een speels karakter. Maar wat is Pasen zonder eitjes en chocoladeplezier?


Ik vulde de speelmand met een bodem vol chocolade en speelde dus al een beetje een vroege paashaas. Niet zomaar, maar omdat ik iemand een heel erg welgemeende dankjewel wou geven en zoals je ook een beetje op de eitjes lezen kan: merci!!!

Een menina voor Maia

NaaimachineGeplaatst door liesanne 30 mrt, 2015 14:43:36
Blogsters Sanne & Riet gaven in hun boek 'Zo geknipt 1!' hun handtasje voor échte meisjes een toepasselijke naam: menina. 'Menina' is Portugees voor 'meisje' en of ik een écht meisje heb...absoluut!


Een écht meisje dat nog steeds van roze en glitters houdt, maar eigenlijk ook al wel stoer wil zijn. Op 23 maart 2015 mocht ze 8 kaarsjes uitblazen. Ja 8...zucht, wat vliegt de tijd. Nu, 8 jaar na haar eerste kreet op deze draaiende planeet en vele mooie momenten rijker kan ik alleen maar vertellen dat ik super blij ben. Blij dat ik elke dag haar guitige ogen mag ontmoeten. Blij dat ik zoveel knuffels mag ontvangen. Blij met de kleine dingen die zoveel groots voor ons betekenen. Beloftes worden nooit vergeten of verbroken tussen ons en na lange tijd geduldig wachtten, kreeg Maia dan uiteindelijk wat ze vroeg: haar eigen 'menina'.


Na een mislukte poging om er eentje te maken uit 'toile cirée' kwam ik terug op mijn eerste gedachte: 'keep it simple and less is more'. Het werd er dus eentje uit blauwe jeansstof gecombineerd met rode paspel, rode KAMsnaps en 2 vrolijke rode konijntjes uit flockfolie. Hier speelde ik dus op veilig want blauw en rood zijn haar lievelingskleuren.


Aan de binnenkant gebruikte ik een stofje dat ze onlangs zelf koos op het stoffenspektakel te Leuven. Zonder dat ze het wist, heb ik dus stiekem in haar stofjes geknipt. Het 'liesanne' label verving ik voor één keer door het 'mama' label, want daar begon het allemaal mee en zo mag ik toch elke keer een beetje mee op weg met haar.


Of we gevierd hebben? Daar mag je zeker van zijn! Of de taartwens ook dit jaar een uitdaging was? Dat was al helemaal uitgedokterd door Maia...'Mama, ik wil heel graag een 'Lalaloopsy' taart'. 'Ooh help!', dacht ik...maar met de deskundigheid van bakkerij Clemy's te Aarschot was dit geen mission impossible.


Geen tijd gehad om 8 kaarsjes te plaatsen op de taart, want er was er al eentje stiekem de slagroom aan het stelen. Lieve Maia, ik hoop dat je een fijne verjaardag hebt beleefd en ik kijk al uit naar je taartwensen voor volgend jaar.

Dikke zoenen!

smiley





Uiltjes voor Jasper

NaaimachineGeplaatst door liesanne 24 feb, 2015 18:39:33

Zucht...wat vliegt de tijd. Ik kan me het moment dat ik zelf mama werd nog herinneren alsof het gisteren was, maar die gisteren was bijna 8 jaar geleden. Vrijdag 23 maart 2007, de lente was net in het land en de zon die straalde. Die dag beviel ik van een prachtige dochter.


En of ze prachtig, klein, lief en zorgenloos is dat bewijst deze foto. De eerste blik die je krijgt van je pasgeboren kind staat geprint in onze grijze hersenmassa waarvan je weet dat deze cellen nooit zullen afsterven. Dit is een moment dat je altijd zal koesteren. Zeg maar gewoon...ik ben een trotse mama!!

Babygeluk dat vind ik tegenwoordig nogal vaak terug op de werkvloer. Het is een feit dat ik blijkbaar op een vruchtbare bodem tewerkgesteld ben...2015 zal nog 2 'ukkies' brengen en daar denkt mijn creatief brein al even over na. Een collega beviel op 5 oktober 2014 van een stoer kereltje die de naam Jasper kreeg. Het cadeautje heeft dan toch met wat vertraging haar bestemming bereikt. Ik maakte een gepersonaliseerd babydeken voor Jasper.


Het idee leende ik uit 'Het grote Singer naaiboek' en stofjes vond ik bij Pauli stoffen te Leuven. Namen in flockfolie maken...het wordt een beetje 'mijn dada'. Het stoort me helemaal niet om 1,5 uur aan 6 letters te knippen. Zie het als een bezigheidstherapie om je hoofd wat leger te maken of misschien ben ik gewoon een beetje perfectionistisch.


Het dekentje zal Jasper alleszins lekker warm houden en uiltjes vangen mag hij zeker en vast doen.

smiley





Zeg het met bloemen

NaaimachineGeplaatst door liesanne 22 jan, 2015 21:45:09
Gisteren nog maar eens 'Zo geknipt 1!' uit de kast gehaald. Ik was op zoek naar een 'snel-klaar-project' en dat vond ik in recept nummer 16: een jasje voor een zakdoekdoos.


Omdat de dochter na school een namiddagje spelen mocht bij een vriendinnetje had ik een zee van tijd. Eigenlijk kreeg ik dus 'me-time' aangeboden. Maar na de berg strijk beklommen te hebben, de ramen gepoetst te hebben en andere prullaria in huis van mijn to-do lijstje geschrapt te hebben, kwam ik tot het besef dat ik eigenlijk nog geen tijd voor mezelf had vrijgemaakt. Ik vond het een beetje vreemd, maar toch...om 14u30 een uitgebreid warm bad nemen...dat werd mijn 'me-time'. Batterijen weer een beetje opgeladen en dan nog snel zorgen voor een bloemetje.


Geen echte bloemen weliswaar, maar bloemen die nooit verwelken. Een leuk en snel project om uit te voeren. Zo worden zakdoekjes toch wat vrolijker gevuld met snottebellen.


En Mieke, dank je wel...je weet wel waarom.

Rosalie en de deadline

NaaimachineGeplaatst door liesanne 05 jan, 2015 11:05:36
Wat was het even stil in 'mijn' verhaal. Soms is een moment van rust inlassen een absolute must. Maar door al dat rusten staan er ongelooflijk veel projecten on hold in mijn creatieve brein. Het lijkt wel op een wachtrij aan de kassa van een supermarkt op een zaterdagmiddag. Zo'n rij waarbij je vijf overvolle winkelwagentjes voor je staan hebt en je bij jezelf aan het inschatten bent aan welke kassa je misschien het snelst zal geholpen worden. Om een of andere reden kies ik toch steeds de verkeerde wachtrij en kom ik louter tot het besef dat ik alleen maar wat geduldiger moet zijn.

Zo moest een lieve collega van me ook nog wat geduld uitoefenen bij het ontvangen van haar 'made by liesanne' creatie. Een geschenk overhandigen en dan vragen of ik het toch nog even mee terug naar huis mocht nemen. Je kan niet geloven hoe hard ik me schaamde toen ik haar dit vroeg. Maar alles heeft een reden...op grijze en donkere dagen kan je nu eenmaal geen goede foto's nemen. Een brede glimlach van haar deed mijn schaamtegevoel toch wat krimpen en mijn 'Rosalie' viel duidelijk in de smaak.


Het patroon leende ik uit het boek 'Mijn tas' van blogsters Elisanna & Fynn. Dit project was tot op heden een van mijn grootste deadlines ooit. Vrijdagmiddag stofjes gekocht, voorgewassen, gedroogd en gestreken. Zaterdagvoormiddag patroon uitgetekend. Tussen de soep en de patatten door stofjes geknipt. Met een vermoeid oog, maar met volle overgave begonnen aan het in elkaar zetten van mijn 'Rosalie' in wording. Zondagvoormiddag worstelen met het biaislint te bevestigen aan de binnenkant van de tas en met trots mijn creatie overhandigd om 19u55. Missie geslaagd!!



Dit is nog een tas die ik ooit nog voor mezelf wil maken na het oplossen van mijn denkbeeldige creatieve file. Met geduldig te zijn en creatief te blijven, weet ik wel dat alles uiteindelijk goed zal komen.


Ondanks de deadline blijft dit toch een van mijn betere 'ritswerkjes', maar misschien stond het geluk toch een beetje aan mijn zijde die dag.



Lieve Anita, ik hoop van harte dat deze tas je heel veel plezierige momenten mag brengen. Ik kijk ernaar uit om elke keer op deze manier een beetje met je mee te reizen. Je bent voor mij steeds een warme collega geweest die me met raad en daad bijstond waar het nodig was. Ik zal nog vaak terugdenken aan onze lange gesprekken op het terras bij volle maan. 'Meisje, je hebt nog een lange weg te gaan'...dit zijn woorden van je die me bijgebleven zijn. Ik weet dat de weg nog lang is, maar het schrikt me niet af om te blijven stappen.

Geniet van je welverdiende pensioen en deze tas komt snel terug jouw richting uit...dat is beloofd!



Mieke en haar Juliette

NaaimachineGeplaatst door liesanne 15 nov, 2014 16:37:32
Allemaal hebben we een droom...een droom die je met alle mogelijkheden die je bezit ooo zo graag zou willen verwezenlijken. Een droom geeft je de kracht om in iets te geloven en doet je zo hard stralen...en stralen doe jij ook. Toen ik deze week je uitnodiging voor de opening van je 'welnestje' mocht ontvangen, gaf je me zulk een bijzonder gevoel. Een gevoel van geluk en positiviteit om er je eigen succes van te maken, geweldig vond ik het. Ik kan die motivatie die ik bij je zag alleen maar toejuichen en hielp je graag op weg met een handgemaakt 'ik-neem-mijn-spullen-in-stijl-mee' tasje.

Een idee was niet ver zoek en ik maakte een 'Juliette' uit een van mijn mooiste stoffen. Het patroon vind je in het boek 'Mijn tas' van blogsters Elisanna & Fynn...een GEWELDIG boek by the way.



Bloemenstofje vond ik deze keer in de webshop van Cas & Nina (www.casennina.be). Het lag al een tijdje mooi gestreken en opgevouwd in de kast, maar ik was het absoluut niet uit het oog verloren. Ik heb het dan toch gedaan...geknipt in één van mijn mooiste stoffen. Of het pijn deed? Nee, eigenlijk niet...ik wist dat ik er iemand heel blij zou mee maken.


De kleurkeuze van de KAMsnap heeft het me deze keer heel erg lastig gemaakt. Met geel, oranje, zalmroze, lichtroze en rood in mijn bezit heb ik alle mogelijke combinaties uitgeprobeerd en oranje won toch met glans de proef. Eigenlijk had ik gewoon geen zin om de regen te trotseren en op zoek te gaan naar een beter passende KAMsnap. Maar desondanks mijn 'geen-zin-in-regen' gevoel vind ik het resultaat toch best geslaagd.


Voeringstof komt uit de 'oma-collectie'. Jammer dat je het niet zien kan op de foto, maar het stofje heeft een natuurlijke glans wat het allemaal een beetje 'glossy' maakt.


Plaats genoeg voor 'glossy' spulletjes of alles wat je er maar kwijt in wil. Zo'n plezier beleefd om dit in elkaar te prutsen. Eenvoudig, sierlijk, handig...zulk een tasje willen we toch allemaal?!



Lieve Mieke, ik wens je bijzonder veel succes toe met je 'welnestje'! Ik ben zo blij dat je net als ik in een droom gelooft...en door er alleen maar in te geloven, kan je zoveel meer bereiken.



Een Hazel voor Lily-Lou

NaaimachineGeplaatst door liesanne 11 nov, 2014 18:52:48
Met kleine pasjes en vaak wat aarzelend...zo kan ik me nog heel vaag mijn eerste tocht naar de kleuterklas herinneren. Mama's die met hun zakdoekje de stille traantjes drogen. Ik begreep het toen niet...maar nu ik zoveel jaren later zelf mama ben, moet ik toch toegeven dat ik ook een zakdoekje nodig had toen mijn kleine meid 5 jaar geleden haar eerste stappen naar school zette. Een eerste moment in het ooo zo moeilijke 'loslaten' van je eigen vlees en bloed.

Ook Lily-Lou zet bijna haar eerste pasjes naar school. Het zal absoluut een grote ontdekkingstocht worden vol speel- en leerplezier. En ze is er klaar voor met deze 'Hazel' boekentas.


Inspiratie vond ik op www.lielonline.be waar je het 'Hazel' patroon, aka boekentas kleuterschool, kan aankopen. Het vraagt toch wat enige ervaring om dit in elkaar te knutselen, maar ach...ik neem graag risico's en op deze manier leg ik de lat elke keer een beetje hoger voor mezelf.



Het was voor mij de allereerste keer dat ik aan een boekentas begon. Ik had al zeer vaak de intentie gehad om er ooit eens aan te beginnen. Je weet wel, als ik ooit eens heel veel tijd had. Maar tijd heb ik dus nooit te veel, dat besef ik elke dag als het steeds vroeger donker lijkt te worden buiten en mijn to-do lijstje alleen maar groeit.



Stofjes voor dit project vond ik bij Pauli stoffen en Habiba, beiden gevestigd te Leuven. Bloemen en vlinders, ze blijven mijn persoonlijke voorkeur hebben, maar ik wist dat deze combinatie een succes ging worden.


Met de restjes van de vlinderstof maakte ik nog een bijpassend lunchzakje. Zo neemt Lily-Lou haar 'bokes' met veel plezier mee naar school.



En of ze er klaar voor is...


Zeker en vast! Ik wens je een hele fijne eerste schooldag toe lieve Lily-Lou. Je hebt plaats genoeg om je boekentasje te vullen met heel veel leuke knutselwerkjes, vele lachjes, maar vooral heel veel lekkere 'bokes'.

Simon hartje Tine

NaaimachineGeplaatst door liesanne 27 okt, 2014 21:36:50
Hoe mooi liefde voor elkaar kan zijn, bewijzen Simon en Tine me elke dag steeds meer. Zij steken binnenkort de grote oceaan over naar het verre Amerika. Ja, Amerika...zucht...heel ver weg dus. Maar als ik de fonkels en twinkels in hun ogen zie, weet en voel ik dat ze samen heel sterk aan dit grote avontuur beginnen. In afscheid nemen ben ik nooit de beste geweest. Ik houd me steeds vast aan de gedachte 'tot snel', maar die 'snel' zal nu toch wel twee jaar vragen. Rekening gehouden met de vele bagage die ze meenemen, dacht ik dat er nog wel een klein plekje zou zijn om iets van mezelf mee te geven. Ik hoop dat ik dus stiekem mee de lange vlucht mag nemen met als eindbestemming New Haven, Connecticut.

Voor Tine maakte ik deze 'Alice' tas uit het boek 'Mijn tas' van blogsters Elisanna en Fynn.


'Alice 1' of 'Alice 2', ik wist niet meer aan welke variant ik begonnen was, maar het is alleszins mijn 'Alice' geworden.


Blauw en groen...nee Tine, ik was het niet vergeten dat dit je lievelingskleuren zijn. Dus was ik er zeker van dat ik geen 'blauwtje' ging lopen met dit cadeau en een 'groentje' ben ik al even niet meer.



Lieve Tine, zoals het zonnetje mijn tas deed stralen, zo zal jij ook stralen hier ver vandaan. Het zullen dagen vol zon zijn, maar soms ook dagen vol regen, maar weet dan dat er na elke regen heel veel zonneschijn komt.

Voor Simon maakte ik slechts een kleinigheidje, maar daarom niet minder waardevol. Het is maar hoe je kleine dingen ook vaak heel groots kan maken. Om toch een beetje in het thema van 'stars & stripes' te blijven, maakte ik voor hem een XL-American sleutelhanger volgens de tutorial van Eva Maria. Je vindt hem via deze link: http://byevamaria.blogspot.be/2014/09/xl-sleutelhanger-diy.html.



Ik heb niet het juiste aantal sterren en strepen gebruikt, maar die gaan jullie er samen vinden en verdienen. Lieve Simon, hopelijk krijgt deze sleutelhanger de sleutel van jullie nieuwe huis, wat de komende twee jaar jullie thuis zal worden. Ook al zijn jullie ver weg van het vertrouwde, toch zal het een warme thuis worden, daar geloof ik in.

En ook kleine meisjes zien het als twee mensen erg veel van elkaar houden...


Zonder woorden, maar met veel zorgvuldigheid toverde Maia dit uit haar kleurpotloden...Simon hartje Tine.

Vriendschap, daar sleutel je aan.

NaaimachineGeplaatst door liesanne 18 okt, 2014 17:54:31
Iedereen kent wel eens een moeilijke periode in zijn of haar leven. Zo'n moment waarop je je bijzonder klein voelt op deze draaiende planeet. Ook ik had het moeilijk, zo'n bijna 5 jaar geleden. Scheiden doet lijden en dat deed het ook. Maar dan ben je dankbaar voor alles wat je er toch mee kan winnen...vrienden voor het leven. Ze proberen je rust te brengen in de grote chaos van verdriet en geven je het gevoel dat je toch sterk genoeg bent om de grote 'pijnberg' te beklimmen. Hoewel ik hoogtevrees heb, ben ik toch blijven klimmen. Het topje van de berg is in zicht, dus ik ben er bijna en dat zou niet gelukt zijn zonder één van mijn beste vrienden. Ik ben zoooo blij en dankbaar dat hij onvoorwaardelijk steeds naar mijn tranen en soms naar mijn gezaag geluisterd heeft. Toch toverde hij steeds weer opnieuw een glimlach op mijn gelaat en wist ik wel dat alles goed zou komen.

Morgen is hij jarig en verdient hij het absoluut om in de kijker te staan. Natuurlijk kan ik cadeautjes niet lang verborgen houden en hoop ik stiekem dat hij pas morgen deze blogpost zal lezen. Ik zocht voor hem een symbolisch cadeau omdat ik kleine dingen altijd groots wil laten lijken. Een idee was dus opnieuw niet ver zoek.


Ik maakte voor hem deze XL-sleutelhanger volgens de tutorial van Eva Maria die je via deze link kan vinden http://byevamaria.blogspot.be/2014/09/xl-sleutelhanger-diy.html. Wat een super leuk idee van haar om stofrestjes op deze manier nuttig te verbruiken.



Want vriendschap...daar sleutel je aan, elke dag opnieuw. Ik heb bijna 5 jaar geleden zijn sleutel van onze vriendschap mogen ontvangen en hij opent nog steeds de deur van zoveel mooie dingen. Dank je wel kan ik je niet genoeg zeggen, maar wel kan ik je zeggen: een fijne, één dag te vroeg, verjaardag!

Jack is born!

NaaimachineGeplaatst door liesanne 07 okt, 2014 19:53:18
Op 22 september 2014 kwam er een klein en lief kereltje op deze wereld piepen. Hij kreeg de naam Jack. Wat een stoere naam dacht ik, maar stoer ging ik ook op zoek naar een creatief idee. Dat idee bleef niet lang uit en na de juiste stoffen gekozen te hebben bij Pauli te Leuven, kreeg mijn idee al snel vorm. Ik maakte voor hem een stoer jasje volgens recept nummer 23 uit het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet.


Het zal een maand of vijf duren voor hij in dit jasje past, maar Jack kan zo wel stoer aan het voorjaar beginnen.


Het was voor mij de eerste keer dat ik mocht kennismaken met het gebruik van KAMsnaps. Ik kwam ze overal in blogland al tegen en uiteindelijk kon ik de verleiding dan toch niet weerstaan. Na wat oefenen op een lapje reststof begon ik aan het echte werk. Ik ben best trots op mijn drie vrolijke oranje drukknoopjes.



Het buitenstofje van het jasje deed me spontaan denken aan een herfstwandeling in het bos. Zo eentje waar je de zon haar weg voelt zoeken tussen de bomen die stilaan hier en daar hun prachtig gekleurde bladeren verliezen. Waar je eekhoorntjes schuchter op zoek ziet gaan naar hun voorraad eikels. Waar de dieren vrij en ongestoord hun plekje hebben in het grote bos. En dieren...dat bracht me op een tweede idee.


Rolf de wolf, uit het boek 'Feest in 't knutselbos!' van Inge Snuffel en Mamarina, kreeg er hier een vriendje bij. Met wat restjes van mijn 'bosstof' smukte ik dit wolfje op en krijgt Jack er binnenkort een stoer, maar ook lief knuffelvriendje bij.


Mama en papa Jack, ik wens jullie van harte proficiat met jullie kleine man. Ik ben ervan overtuigd dat Jack zal opgroeien in een liefdevolle en warme thuis zodat hij later heel veel grootse dingen zal bereiken.

Oma en opa Jack, ook jullie proficiat met jullie eerste kleinzoon. Ik heb zelf mogen ervaren hoe het was voor mijn ouders om grootouder te worden en in één woord samengevat: PRACHTIG! En prachtige momenten dat wens ik jullie ook van harte toe met jullie kleinzoon Jack.

Knikkers en kastanjes

NaaimachineGeplaatst door liesanne 03 okt, 2014 19:29:45
Ontgoocheld was ik toen ik te horen kreeg van de dochter dat ik géén kleedjes meer mocht naaien voor haar. Net nu ik dacht dat ze het zo leuk en bijzonder vond, maar dat was slechts een illusie. Maar ik gaf de moed niet op. Ik zocht naar 101 redenen om toch maar iets te kunnen maken voor haar...en wie zoekt, die vindt. Enkele weken geleden vond ik de perfecte smoes om toch mijn zin te krijgen. Ik kocht het patroon van het Louisa jurkje op www.compagnie-m.com, een jurkje waar ik meteen verliefd op werd. Het jurkje heeft een hele grote zak vooraan en aangezien ik een dochter heb die steeds met een grote verzameling prulletjes in haar zakken thuiskomt van school, wist ik dat ze nu naar hartenlust haar zakken kon vullen. Knikkerseizoen op school maakt plaats voor kastanjes rapen op de speelplaats...en ja hoor, de eerste kastanje vond ik toch wel na school vandaag in het Louisa jurkje.



Wat een leuk jurkje om te maken en veel tijd neemt het niet in beslag, als je er tenminste aan kan doorwerken. Gisteren gestart met het patroon in elkaar te puzzelen, patroon overnemen, stofjes knippen en voorbereiden en 's avonds stond het al helemaal in elkaar (*bloos* toch een beetje trots op mezelf).



De voeringstof komt uit de persoonlijke oma-collectie. Het blauwe stofje en stofje met print kocht ik bij Pauli stoffen te Leuven. Ik vond de combinatie wel erg leuk en het gaf me een brede keuze aan welk soort paspelband ik kon gebruiken ter afwerking van de hele grote voorzak. Mijn keuze was snel gemaakt en het werd een rode paspelband.


Maar het mooiste compliment mocht ik vanmorgen persoonlijk ontvangen van mijn kleine meid. Al wandelend naar de schoolpoort kneep ze stilletjes in mijn hand: 'Mama, kom eens...ik moet je iets vertellen. Ik vind het écht een héél mooi kleedje liefste mama, dank je wel.'

Dus verzamel vanaf nu maar heel veel kastanjes lieve meid. Ik snuffel met plezier in deze grote zak op zoek naar leuke dingen.

Feest in 't knutselbos: het vervolg

NaaimachineGeplaatst door liesanne 30 sep, 2014 18:48:01
Een bijzonder drukke dag vandaag geweest, maar toch nog een gaatje gevonden om dit leuke tasje te maken. Opnieuw vond ik inspiratie in het knutselbos. Ik maakte reeds een groene versie van de knuffeldraagtas uit het boek 'Feest in 't knutselbos' van blogsters Inge Snuffel en Mamarina, maar vandaag werd het een blauwe versie.



Ik zag een beetje op tegen de bijzonder lange en mooie naam die ik er moest opzetten, maar uiteindelijk vond elk lettertje wel zijn plekje.


Plaats genoeg om heel veel leuks in te stoppen toch? Stofjes vond ik bij Pauli te Leuven, één van mijn favoriete adressen. Ik mag er alleen niet te veel halte houden...mijn portefeuille wordt er namelijk niet zo vrolijk van.



Maar het was zoals steeds weer een enorm groot plezier voor mij om dit in elkaar te knutselen. Ik kijk nu al uit naar het nieuwe boek van Inge Snuffel en Mamarina dat ergens in het voorjaar van 2015 zal verschijnen.

Kleine Marie-Line, veel plezierige momenten gewenst met dit leuke vosje. Ik ben er zeker van dat hij je net zoals ik blij zal maken met zijn vrolijke snoet.





Volgende »