liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Adventure jacket...wat een avontuur

NaaimachineGeplaatst door liesanne 06 apr, 2015 20:28:59

Dat liefde achter een klein hoekje verborgen zit, heb ik vorige zomer zelf ontdekt. Het was een warme vrijdagavond, ergens einde juli. Zo'n typische vrijdag waarop je blij bent dat het weekend voor de deur staat en je helemaal geen zin hebt om nog uren te staan kokkerellen. Dus: 'Hallo frituur, ik wil frietjes!' Daar zat ik dan samen met mijn beste vriend op een koude en niet zo comfortabele frituurbank, maar wat smaakten die frietjes heerlijk. Het was een komen en gaan van mensen die net als ik hetzelfde 'vrijdaggevoel' hadden. Maar één ontmoeting is me tot op de dag van vandaag sterk bijgebleven...de ontmoeting met de man waar ik samen heel oud mee wil worden. Zijn blauwe ogen kruisten de mijne en een sympathieke lach kleurde onze gezichten. Hij gaf zijn bestelling door en nestelde zich in tussentijd bij ons op de koude en niet zo comfortabele frituurbank, want ja...hij kende mijn beste vriend wel heel erg goed. We raakten aan de praat en soms voel je in een gesprek al meteen of je een 'klik' hebt met iemand. Als een typische vrouw hield ik me bezig met het feit dat ik een wel erg foute outfit aangetrokken had, maar ach...een echte man kijkt daar wel doorheen en dat deed hij ook. De maanden die erop volgden vonden we de tijd om elkaar echt wat beter te leren kennen en die eerste 'klik' werd steeds intenser. Eind oktober bezegelde hij ons verhaal met een kus en dat was de start van een mooi avontuur. Nooit gedacht dat die frituurbank me die dag zoiets moois zou brengen, maar elke keer als ik opnieuw frietjes bestel, zeg ik toch even stiekem 'dank je wel, bankje'.

Al maanden dacht ik na over het perfecte verjaardagscadeau voor hem, maar wat kon ik hem cadeau doen als hij zegt dat hij niets verwacht? Daar dacht liesanne dus anders over. Deze keer haalde ik mijn inspiratie uit 'La maison Victor', een hip en trendy magazine boordevol leuke DIY-projecten. Ik ging de uitdaging aan en begon vol goede moed aan de 'adventure jacket' (La Maison Victor - editie winter 2013-2014). Na 5 weken voorbereiden, naaien, vloeken, nadenken en nog eens vloeken kwam ik tot dit resultaat.


Stof vond ik bij Pauli stoffen te Leuven. Ik wist dat ik met donkerblauw op veilig speelde, maar ik wist nog meer dat het hem beeldig zou staan. Maten opnemen deed ik niet. Ik liet mijn gevoel en observerend oog hun werk doen, want het moest en zou een verrassing blijven.


Met bijpassende tricotboord en rits begon het meer en meer te lijken op mijn perfect ingebeelde cadeau. Een sierstiksel maakte ik in een meer opvallender blauw, want saai mocht het natuurlijk ook niet worden.


Voor de afwerking van kraag en zoom riep ik uiteindelijk toch een hulplijn in. Ik zag het licht niet bij de werkbeschrijving die geformuleerd stond in het magazine. Dus kocht ik de 'hulpvideo' aan op www.lamaisonvictor.com en ja, toen werd alles heel duidelijk voor me. Heb geleerd dat hulp vragen soms wel echt loont.


Het liesanne-label naaide ik deze keer zorgvuldig aan de binnenkant van de sweater. Ik moest toch iets van mezelf achterlaten. Adventure jacket...wat was je inderdaad een avontuur om aan te beginnen. Het maakt niet veel meer uit hoeveel ik heb moeten lostornen of hoeveel keer ik het ganse naaldendoosje op de grond heb zien belandden...je mag gezien worden.


Een weekje vakantie, de ideale locatie, heel veel quality-time én het perfecte cadeau maakten het een bijzondere verjaardag. Ontroerd en diep onder de indruk was hij en dat gaf me het gevoel dat ik stilletjes gehoopt had: 'hij is écht blij!' Ik laat het 'adventure jacket' avontuur voor wat het is, maar ik ga verder met hem in 'ons' avontuur.