liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Een menina voor Maia

NaaimachineGeplaatst door liesanne 30 mrt, 2015 14:43:36
Blogsters Sanne & Riet gaven in hun boek 'Zo geknipt 1!' hun handtasje voor échte meisjes een toepasselijke naam: menina. 'Menina' is Portugees voor 'meisje' en of ik een écht meisje heb...absoluut!


Een écht meisje dat nog steeds van roze en glitters houdt, maar eigenlijk ook al wel stoer wil zijn. Op 23 maart 2015 mocht ze 8 kaarsjes uitblazen. Ja 8...zucht, wat vliegt de tijd. Nu, 8 jaar na haar eerste kreet op deze draaiende planeet en vele mooie momenten rijker kan ik alleen maar vertellen dat ik super blij ben. Blij dat ik elke dag haar guitige ogen mag ontmoeten. Blij dat ik zoveel knuffels mag ontvangen. Blij met de kleine dingen die zoveel groots voor ons betekenen. Beloftes worden nooit vergeten of verbroken tussen ons en na lange tijd geduldig wachtten, kreeg Maia dan uiteindelijk wat ze vroeg: haar eigen 'menina'.


Na een mislukte poging om er eentje te maken uit 'toile cirée' kwam ik terug op mijn eerste gedachte: 'keep it simple and less is more'. Het werd er dus eentje uit blauwe jeansstof gecombineerd met rode paspel, rode KAMsnaps en 2 vrolijke rode konijntjes uit flockfolie. Hier speelde ik dus op veilig want blauw en rood zijn haar lievelingskleuren.


Aan de binnenkant gebruikte ik een stofje dat ze onlangs zelf koos op het stoffenspektakel te Leuven. Zonder dat ze het wist, heb ik dus stiekem in haar stofjes geknipt. Het 'liesanne' label verving ik voor één keer door het 'mama' label, want daar begon het allemaal mee en zo mag ik toch elke keer een beetje mee op weg met haar.


Of we gevierd hebben? Daar mag je zeker van zijn! Of de taartwens ook dit jaar een uitdaging was? Dat was al helemaal uitgedokterd door Maia...'Mama, ik wil heel graag een 'Lalaloopsy' taart'. 'Ooh help!', dacht ik...maar met de deskundigheid van bakkerij Clemy's te Aarschot was dit geen mission impossible.


Geen tijd gehad om 8 kaarsjes te plaatsen op de taart, want er was er al eentje stiekem de slagroom aan het stelen. Lieve Maia, ik hoop dat je een fijne verjaardag hebt beleefd en ik kijk al uit naar je taartwensen voor volgend jaar.

Dikke zoenen!

smiley