liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Vriendschap, daar sleutel je aan.

NaaimachineGeplaatst door liesanne 18 okt, 2014 17:54:31
Iedereen kent wel eens een moeilijke periode in zijn of haar leven. Zo'n moment waarop je je bijzonder klein voelt op deze draaiende planeet. Ook ik had het moeilijk, zo'n bijna 5 jaar geleden. Scheiden doet lijden en dat deed het ook. Maar dan ben je dankbaar voor alles wat je er toch mee kan winnen...vrienden voor het leven. Ze proberen je rust te brengen in de grote chaos van verdriet en geven je het gevoel dat je toch sterk genoeg bent om de grote 'pijnberg' te beklimmen. Hoewel ik hoogtevrees heb, ben ik toch blijven klimmen. Het topje van de berg is in zicht, dus ik ben er bijna en dat zou niet gelukt zijn zonder één van mijn beste vrienden. Ik ben zoooo blij en dankbaar dat hij onvoorwaardelijk steeds naar mijn tranen en soms naar mijn gezaag geluisterd heeft. Toch toverde hij steeds weer opnieuw een glimlach op mijn gelaat en wist ik wel dat alles goed zou komen.

Morgen is hij jarig en verdient hij het absoluut om in de kijker te staan. Natuurlijk kan ik cadeautjes niet lang verborgen houden en hoop ik stiekem dat hij pas morgen deze blogpost zal lezen. Ik zocht voor hem een symbolisch cadeau omdat ik kleine dingen altijd groots wil laten lijken. Een idee was dus opnieuw niet ver zoek.


Ik maakte voor hem deze XL-sleutelhanger volgens de tutorial van Eva Maria die je via deze link kan vinden http://byevamaria.blogspot.be/2014/09/xl-sleutelhanger-diy.html. Wat een super leuk idee van haar om stofrestjes op deze manier nuttig te verbruiken.



Want vriendschap...daar sleutel je aan, elke dag opnieuw. Ik heb bijna 5 jaar geleden zijn sleutel van onze vriendschap mogen ontvangen en hij opent nog steeds de deur van zoveel mooie dingen. Dank je wel kan ik je niet genoeg zeggen, maar wel kan ik je zeggen: een fijne, één dag te vroeg, verjaardag!