liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Een stoere tas voor papa

HerinneringenGeplaatst door liesanne 22 sep, 2014 20:26:13
Mijn papa en ik, altijd al een sterk duo geweest. Opkijken naar je grote voorbeeld, je papa, dat is wat kleine meisjes doen. En dat heb ik ook altijd gedaan...opkijken naar mijn papa en leren uit zijn levenslessen die hij je tracht bij te brengen als kind, als tiener, als jongvolwassene en zelfs nu...33 jaar op mijn teller, maar toch blijft hij me dingen leren en laat hij me onbewust sterker in mijn schoenen staan.


Eén van de leukste foto's die ik gevonden heb uit mijn jongere jaren tovert altijd een brede glimlach op mijn gelaat. Samen poseren met papa en de zus en verwonderd zijn over een paddestoel, zalig toch...de kleine dingen in het leven die je spontaan blij maken.

Mijn papa is altijd hip en trendy geweest en jong van geest wil hij toch nog voor een hele lange tijd blijven, maar dat siert hem net. Hij vroeg me vorige week om een 'sjakosj' te maken voor hem. Ik gierde het uit van het lachen en dacht oké nu gaat hij toch wel heel ver in zijn jong van geest willen zijn. Maar alles werd duidelijk...hij had heel graag een tas die dienst kon doen als lunchzakje op het werk. Persoonlijk vond ik het niet zo'n gemakkelijke opdracht, want een tas is al snel heel vrouwelijk. Houdt het stoer, mannelijk, hip maar toch ook elegant...dat waren mijn sleutelwoorden om deze opdracht tot een goed einde te brengen.

En dit is het resultaat...



Ik baseerde me deze keer op het 'Jozefien' patroon uit het boek 'Mijn tas' van blogsters Elisanna & Fynn. Ik had het boek al geruime tijd in mijn bezit, maar dit is het eerste stuk dat ik uit het boek leende.



De flap met ingewerkte rits zoals het boek beschrijft hermaakte ik naar een flap met een wel duidelijk zichtbare rits net omdat ik vond dat het de tas toch weer wat een tikkeltje stoerder maakte. Ik gebruikte voor het tasje canvasstof (uit de webshop van www.bambiblauw.be) in de kleuren taupe en lime. Als voering gebruikte ik katoen uit de collectie van 'Timeless treasures' (uit de webshop van www.koekepeertje.be) met ja alweer...een stoere print. Ik verwerkte eveneens een lapje van deze stof aan de binnenkant van de flap...hip en trendy.


Dus papa, ik denk dat mijn missie geslaagd is en dat je vanaf nu in stijl kan gaan lunchen.

smiley