liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Over 404 knopen

NaaimachineGeplaatst door liesanne 04 sep, 2014 14:49:16
Toen ik vanmorgen de dochter naar school bracht, stond een mama van een klasgenootje me op te wachten. Zij had me begin deze week gevraagd of ik interesse had in de knopenverzameling van haar buurvrouw die zelf ooit heel veel genaaid heeft. Daar moest ik niet lang over nadenken: natuurlijk wou ik dat maar al te graag. Eenmaal thuis lagen de knopen snel verspreid op de tafel...en het tellen kon beginnen. Mijn knopencollectie is uitgebreid met maar liefst 404 knopen! Wauw, nooit gedacht dat ik er zoveel zomaar zou krijgen.


Het maakt mij niet veel uit dat de ene wat mooier is dan de andere...ik ben gewoon oprecht blij dat ik dit geschenk heb mogen ontvangen.

Als 'dank-je-wel-cadeautje' maakte ik voor haar een boodschappentas dat ze minstens ook 404 keer kan gebruiken.


Ik maakte de tas, die trouwens opvouwbaar is, volgens recept nummer 10 uit het boek 'Zo geknipt!' van blogsters Sanne & Riet. Dat boek lijkt maar niet van de naaitafel te verdwijnen de laatste weken. Het grijze stofje met vrolijke print komt uit de 'oma-collectie' en ik vond het oranje stofje van Veritas er perfect bijpassen. De knopen die ik hier gebruikte komen uit mijn eigen knopenverzameling.





Als de boodschappentas is opgevouwd in het verwerkte voorzakje, heb je een pakketje van ongeveer 14 cm x 12 cm. Dus een ideale grootte die niet echt opvalt in een handtas.

Hopelijk kan ik de buurvrouw die ik nog nooit ontmoet heb hier heel blij mee maken. Zij heeft mij alleszins heel blij gemaakt en ik zeg graag 404 keer bedankt!