liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Mandje vol lekkers

NaaimachineGeplaatst door liesanne 27 aug, 2014 20:41:46
Morgen staat er een bezoekje aan Nederland op de agenda. Ooit, negen jaar geleden ondertussen, woonde ik in het mooie Kerkrade. Ik heb er maar twee jaar gewoond en heb er goede en minder goede momenten beleefd. Maar één van de momenten die ik nooit vergeten zal, was de aanwezigheid van de buren daar. Altijd bereid om te helpen waar kon, altijd vriendelijk, altijd oprecht...en dat is fijn als je weet dat je steeds bij iemand terecht kan.

De jaren vliegen voorbij, maar nooit zijn we elkaar uit het oog verloren. Bij elke verjaardag, elke kerst of ook gewoon zomaar...altijd zat er een leuk kaartje in de bus. Maar nu is het mijn beurt om hen eens in de bloemetjes te zetten. Bloemen zullen het dan niet echt worden, maar jullie begrijpen de boodschap wel. Ik ben dus vandaag druk in de weer geweest om hen op iets lekkers te trakteren: muffins 'à la liesanne' in een zelfgemaakt mandje...hoe kan het ook anders.

smiley



Het mandje maakte ik volgens recept nummer 19 uit het boek 'Zo geknipt!'. Nog steeds mijn weekfavoriet. Het vraagt wel enige precisie. Detailafwerking is hier heel belangrijk om een mooi resultaat te verkrijgen, maar ben trots op wat het geworden is. Voor dit project gebruik je toch best wat stevigere stof, type canvas zoals ik gebruikt heb. Het 'liesanne-label' vergat ik er deze keer in te naaien. Misschien omdat ik afgeleid was door de heerlijke geur van mijn zelfgebakken muffins.



Geef toe ze zien er toch heerlijk uit. Moeilijk voor mij om ze alleen maar te bewonderen hoor. Willen jullie zelf graag ook van dit lekkers? Ze zijn heel eenvoudig te maken, maar vooral snel klaar.

Recept voor 12 muffins

300 g zelfrijzend bakmeel, 130 g suiker, 1 zakje vanillesuiker, 160 ml melk, 125 g gesmolten boter, 1 ei, 12 muffinvormpjes

Bakmeel zeven. Suiker en vanillesuiker toevoegen.
Meng de melk (ik gebruikte deze keer chocomelk), boter en het losgeklopte ei.
Toevoegen aan de bloem en alles goed mengen tot een smeuïge massa.
Deeg verdelen over de 12 muffinvormpjes, maar zorg ervoor dat ze voor 2/3 gevuld zijn.
Nu nog 15 à 20 minuten bakken in een voorverwarmde oven van 180 graden tot ze gaar zijn.

Smullen maar!


Mijn mandje vol lekkers steekt morgen de grens over...en zal daar ook blijven. Maar het is hen van harte gegund. Het zal alleszins een warm weerzien worden.