liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Snoepzak om van te smullen

NaaimachineGeplaatst door liesanne 20 aug, 2014 21:42:00
Dit stofje van Michael Miller lag al enige tijd in de kast. Elke keer als de kastdeur open stond en ik het stofje liggen zag, kreeg ik altijd zoveel zin om te snoepen. Gelukkig kon ik mezelf elke keer wel bedwingen en bleef het louter bij het stofje voor de zoveelste keer mooi op te vouwen. Maar genoeg gevouwd, gebruiken nu...en dat deed ik.


Ik maakte van een klein lapje deze vrolijke snoepzak. Een patroon gebuikte ik niet, maar ik leg jullie kort even uit hoe ik eraan begonnen ben.

Zo eenvoudig is het...

Twee gelijke driehoeken uit je stof knippen. Mijn driehoek heeft een basis van 22 cm en een hoogte van 31 cm, maar dit kan verschillen naar hoe groot jij je snoepzak wil maken. De randen van elke driehoek zigzaggen. Je driehoeken met de goede kanten van de stof op elkaar leggen zodat het lijkt dat er maar één driehoek op je tafel ligt. Beide zijkanten dichtnaaien. Zoompje aan de bovenkant naaien. Vullen met snoepjes naar keuze en tot slot een strikje rond al dat lekkers wat je er hebt ingestopt.




Heel eenvoudig, maar ooo zo leuk. De dochter kan morgen een vriendinnetje op heel wat lekkers trakteren. Moet er alleen nog voor zorgen dat het zakje ook dicht blijft tot dan, want geef toe...het ziet er toch uit om van te smullen?