liesanne - made by me

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Dit was Sint-Rochusverlichting 2014

HerinneringenGeplaatst door liesanne 16 aug, 2014 11:58:59
Geboren en opgegroeid in Aarschot. Elk jaar ontdekte ik steeds meer van de stad, maar de Sint-Rochusverlichting, oftewel de 'lichtekes', was toch één van mijn eerste belevingen die ik me als klein ukkie kon herinneren. Op de avond van 15 augustus verzamelden we altijd bij het huis van mijn grootouders. Daar was mijn oma al druk bezig om haar lege 'Bonne Maman' confituurpotten uit te stallen voor elk raam. Ik kon er uren naar kijken hoe elk kaarsje brandde. Hoewel elk potje identiek was, toch was elk vlammetje uniek. Een beetje zoals wij toch? smiley

Zo gefascineerd door elk kaarsje dat schitterde, zo bijzonder, zo mooi, zo eenvoudig...zo groeide ik op en leerde ik ook de kleine dingen in het leven erg te waarderen.


Bij deze editie van de Sint-Rochusverlichting wou ik graag iets bijzonders doen. Ik ging mijn ouderlijke huis versieren met mijn handgemaakte lampionnen. Deze keer maakte ik er niet één, maar vijftig! Dat was een hele uitdaging voor mezelf om deze klaar te krijgen op slechts vier dagen. Maar niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft...dat wisten jullie al.


Ik maakte deze lampionnen al eerder als project voor Veritas dus met het patroon was ik al aardig vertrouwd geraakt. Het oranje stofje met bloemenprint komt uit mijn persoonlijke oma-collectie. Ik had het niet beter kunnen kiezen, want door het speelse effect van het kaarslicht leken de bloemen wel te stralen in een zachte avondzon. Het stofje met vossenprint kocht ik bij Pauli. Niet wetende wat ik er ooit mee ging doen, ik wou dat stofje toen absoluut hebben. Uiteindelijk is de combinatie wel erg mooi geworden. Het grijze stofje breekt een beetje het vele oranje en vosjes zijn altijd oranje, dus dat is een perfecte match.





Het leek alsof het de hele dag zou regenen, maar echt vanaf 20u30 bleef het droog boven Aarschot. Net alsof iemand heel graag wou dat dit speciaal moment, mijn moment, niet verstoord werd. En blij was ik, maar vooral ook trots dat mijn vijftig lampionnen mochten stralen.


Voor diegenen die wat geschiedenis willen ontdekken, dat kan via volgende link: http://www.toerismeaarschot.be/sintrochusverlichting.html




Over een bloem die nooit verwelkt

NaaimachineGeplaatst door liesanne 10 aug, 2014 20:25:22


Blijdschap zit vaak in een klein en onverwacht hoekje verborgen...en blij was ik toen ik gisteren een kleine attentie mocht ontvangen. Totaal onverwacht kreeg ik een klein lapje stof en wat accessoires cadeau. Maar het bijzonder lieve kaartje was hartverwarmend...

'Beste Annelies,

Oftewel liesanne, proficiat met je mooie blog. Hier een mini-cadeautje (stukje stof, lintjes) om te gebruiken bij jouw prachtige creaties!'

Toeval of niet, het stofje dat ik kreeg met vlinder- en bloemenprint, past perfect bij het 'liesanne' concept. Dus ik...zéér blij om met dit stofje aan de slag te gaan. Ik maakte er al deze bloemenbroche van volgens het patroon uit 'Zo geknipt!' een super leuk boek van blogsters Sanne en Riet. Ik moet toegeven dat er toch wel wat prutswerk bij te pas kwam, maar het resultaat mag er zijn...een bloem die altijd bloemen zal.

Maar niets is zomaar natuurlijk...

Lieve Ann, om een of andere reden weet ik dat groen en blauw jouw kleuren zijn. Ik hoop daarom van harte dat deze bloem je blij mag maken zoals jij mij hebt blij gemaakt met jouw super lieve attentie. Dank je wel!!



Bloempot in een jasje

NaaimachineGeplaatst door liesanne 09 aug, 2014 18:13:11


Ik ben altijd al jaloers geweest op mensen met groene vingers. Het is zo mooi om te zien hoe mensen tot rust kunnen komen in hun tuin of huis vol bloemen of planten. Ik mag mezelf daarom dus zeer gelukkig prijzen dat ik dit kamerplantje al meer dan een jaar in leven kan houden. Hij heeft wel wat stormen moeten doorstaan, maar na een accidentele val op de grond, wist ik...dit is een survivor. Hij ziet er misschien wat verwilderd uit, maar dat deert me niet...hij leeft!!

Het bijhorende porseleinen potje heeft de val niet overleefd, maar ik hield me vast aan de gedachte dat scherven me ooit wel geluk gingen brengen. Mijn plantje kreeg een plastic vervangpotje dat hem nooit echt mooi heeft gemaakt. Hij kreeg van mij vandaag een nieuw jasje. Ik maakte het uit een oud tafelzeil en nam de maten op van het 'lelijke' plastic potje. Hoewel meetkunde nooit mijn sterkste vak was op school lukte het me toch om dit voor mekaar te krijgen. Nu mag hij stralen in zijn nieuwe jasje met bloemenprint.



Over niet-vergeten-bedankjes

NaaimachineGeplaatst door liesanne 05 aug, 2014 21:37:40

Vergeten doe ik niet en iemand bedanken doe ik oooh zo graag op mijn manier. Begin april maakte een vriendin voor mij een ontzettend mooi paar oorbellen. Toen ze me die zorgvuldig kwam bezorgen, liet ik ze al meteen een stofje kiezen dat ik zou gebruiken om voor haar een kleinigheid terug te doen. Waarschijnlijk dacht ze nu al wel dat ik haar vergeten zou zijn, maar het tegendeel is bewezen...

Eva, dit leuke ritstasje komt jouw richting uit. Hopelijk mag het je veel plezier brengen. Het is je alleszins van harte gegund.

Lief klein konijntje

NaaimachineGeplaatst door liesanne 05 aug, 2014 09:42:36
Een tijdje geleden vond ik dit stofje bij Pauli in Leuven. Ik heb een dochter die dol is op konijntjes en bloemen...dus hét perfecte stofje dat bij haar zou passen. Ik maakte uit een halve meter stof dit zeer gemakkelijk draagbaar hemdje. Ik gebruikte het Lena patroon uit het boek 'Zelfgemaakte kleertjes 1' van Catharine Deweerdt. Het is eigenlijk een patroon voor een kleedje, maar met wat aanpassingen wordt het ook een heel leuk bloesje.

En ja, ze is er dol op. Het hemdje is zelfs mee naar Frankrijk op vakantie geweest waar al die lieve kleine konijntjes mochten pootje baden in de Seine. smiley



De foto's zijn jammer genoeg van niet zulk een goede kwaliteit, maar ik wil jullie toch niet ontnemen dat blijdschap vaak in hele kleine dingen zit. Of misschien waren het al die visjes die kriebelden aan haar teentjes. smiley

Hoe herinneringen bijdragen tot nieuwe dingen

HerinneringenGeplaatst door liesanne 24 jul, 2014 20:20:39

Omdat ik nog niet de tijd gevonden had om jullie mijn blogconcept te verklaren, vond ik dat ik dat vandaag zeker en vast moest doen. Wel, hoe begin je een blog...ik vermoed met een sterk verhaal, mijn verhaal.

Als klein kind vertoefde ik heel vaak met broer en zus bij mijn grootouders. We waren er echt kind aan huis en zoiets schept een band, iets wat zonder woorden het mooiste verhaal is. Mijn grootmoeder heeft altijd al een speciale rol vervuld in mijn leven. Zij leerde me om de 'kleine' dingen in het leven te appreciëren. Zij was iemand met een bijzonder groot hart, niet alleen voor diegenen die ze lief had, maar voor iedereen die wel wat extra verdiende. Hoe moeilijk ze het zelf soms had, niets was haar te veel...ze was er gewoon altijd. Ook al is ze al 18 jaar niet meer bij ons, toch leeft ze verder in elk van ons. Net door die dingen die ze ons bijbracht, weet ik nu wat het is om echt in het leven te staan. Er hing altijd een spreuk aan de muur bij haar die zei: 'Daar alleen kan liefde wonen, daar alleen is 't leven zoet waar men stil en ongedwongen alles voor elkander doet.' Die spreuk hoef ik verder niet aan te vullen toch? Vandaag zou ze 79 jaar geworden zijn...dus waar je ook bent oma, je bent nog steeds bij ons.

Met haar stoffen die ik op zolder vond, al die herinneringen en dat in combinatie met mijn creatieve kronkels, dat was een startpunt om aan bloggen te denken. Al snel had ik 'liesanne' in mijn hoofd gehaald als blognaam. Waarom? Wel, ik heb mijn echte naam een beetje omgekeerd gebruikt. Niet dat ik vaak dingen omgekeerd doe, maar leren naaien dus wel. Net als zovelen die het naaien onder de knie willen krijgen, start je met lessen te volgen. Maar ik dus niet...gewoon doen en durven dacht ik, zo moeilijk kon het allemaal toch niet zijn. Al doende leer je toch, niet?

Het logo is handgeschreven en gedigitaliseerd met een beetje hulp van mijn peter (waarvoor eeuwige dank). Hij vroeg me om liesanne enkele keren op een blanco papiertje te schrijven. Zo gezegd, zo gedaan en meteen het eerste opschrift werd gebruikt. Toch fijn om soms de dingen van de eerste keer juist te kunnen doen. Ik zet graag de puntjes op de i, maar deze keer zette ik een vlinder op mijn i. Vermoedelijk geen ander dier of insect is zo symbolisch geworden voor het proces van verandering en gedaanteverwisseling als de vlinder. Elke dag transformeren we, elke dag veranderen we. Het is onze opdracht om die waaier aan mogelijkheden die je verkrijgt en reeds bezit ten volle te ontwikkelen en te beleven. Vlinders lijken welhaast te dansen als ze op bloemen neerstrijken. Ze doen mij beseffen om de dingen in het leven niet altijd te serieus te nemen. Ik heb vroeger vaak vlinders zien dansen op de geraniums aan het balkon bij mijn oma thuis en ik ben er altijd van blijven houden. Vlinders geven me nog steeds een gevoel van lichtheid en vreugde en laten me ook soms dansend door het leven gaan. Dus...mag ik deze dans van jou? smiley



Van kringwinkel tot juweeltje

Mijn 'weekwoord'Geplaatst door liesanne 13 jul, 2014 20:51:59
De laatste maanden vind je me nogal vaak in de kringwinkel op zoek naar leuke dingen die ik een tweede leven kan geven. Ik zocht al een tijdje naar een bureau voor mijn niet meer zo 'kleine' meid. Ze verdient een plekje waar ze op een fijne manier haar niet altijd zo fijne huiswerk kan maken.

Wie zoekt, die vindt...daar stond hij, een oud, klein bureautje in een nog hele goede staat. Ik wist meteen dat ik het met heel veel liefde zou behandelen om er een echt pronkstuk van te maken. Op naar Colora voor wat verf en het nodige advies en ik kon aan de slag. Eén laagje primer en twee afwerklagen later, mag hij best gezien worden. Nog wat prutsen en vloeken met de plakfolie op het werkblad, wat accessoires erbij en ja hoor...een echt meisjesbureau is geboren.



Omdat ik een hekel heb aan traditionele bureaustoelen, vond ik het alternatief van een 'tuinstoel' wel iets hebben. Bij Pauli in Leuven vond ik een super schattig stofje met aardbeiprint dat perfect past bij het motief van de plakfolie. Dus het idee van een kussentje voor billetjes die met zachtheid behandeld willen worden, was niet ver weg.




Missie geslaagd! Volgende week nog maar eens zoeken naar schatten in de kringwinkel.

Ze is echt van mij

NaaimachineGeplaatst door liesanne 29 jun, 2014 19:06:41

Jaaaaaa, ze is echt van mij...mijn eerste Singer naaimachine. Volgens het grote Van Dale woordenboek is 'naaimachine' een vrouwelijk zelfstandig naamwoord...hoe kan het ook anders. Met haar 22 steken, eenvoudig inrijgsysteem, regelbare steeklengte en -breedte en nog zoveel meer is ze nu al mijn beste vriendin.

Let the summer begin

WorkshopGeplaatst door liesanne 28 jun, 2014 20:15:55
Op dinsdag 17 juni 2014 nam ik deel aan de 'expertendag' van veritas. Mijn opdracht was: bereid een workshop voor van 30 minuten, wees creatief en keep it simple.
Geen 'simple' opdracht, maar wel creatief genoeg om er iets van te maken. Als project maakte ik deze lampion. Met een klein lapje stof en een beetje vlieseline staat dit na amper 20 minuten op je tafel te schitteren. Zo creëer je zelf je eigen sfeer op zwoele zomeravonden. Mijn project heeft de selectie helaas niet overleefd...de concurrentie was groot, heel groot, maar dat ontmoedigt me niet om creatief te blijven. Mijn tafel heeft alvast lampionnetjes genoeg om er fijne zomeravonden van te maken.

Let the summer begin. smiley






Over fonkeltjes en lachjes

Eerste creatieGeplaatst door liesanne 27 jun, 2014 19:51:03


Mijn eerste 'zelfgemaakte' kleedje om een stralende dochter. Haar fonkeltjes en lachjes vertelden me...yes, I can! smiley

« Vorige